Verpleegkundige gehandicaptenzorg

De mate van zorg die mensen met een verstandelijke handicap nodig hebben, is sterk afhankelijk van de ernst van de handicap. Met een lichte verstandelijke handicap kunnen mensen (onder begeleiding) zelfstandig werken en wonen. Anderen hebben meer zorg en begeleiding nodig. Weer anderen hebben door een ernstige meervoudige beperking intensieve zorg en begeleiding nodig.

In alle gevallen geldt dat je de mensen met wie je als verpleegkundige werkt, zoveel mogelijk probeert te stimuleren in wat zij zelf kunnen. Wanneer iemand met een verstandelijke handicap zichzelf niet kan wassen of aankleden, neem je dat van hem over. Als iemand dat wel kan, maar niet uit zichzelf bedenkt dat dat moet gebeuren, heb je vooral een stimulerende en begeleidende rol.

Daarnaast kun je mensen vaardigheden aanleren die zij zichzelf moeilijk eigen maken. Je oefent bijvoorbeeld met het strikken van veters of het dichtknopen van een jas. Maar het is ook mogelijk dat het juist beter is om de omstandigheden aan te passen. Je bedenkt dan creatieve oplossingen. Je zorgt bijvoorbeeld voor klittenband, zodat veters strikken niet nodig is en iemand zichzelf toch kan aankleden.

Veel mensen met een verstandelijke beperking hebben tegelijkertijd ook een lichamelijke of zintuiglijke beperking, of gezondheidsproblemen. Ook kan er sprake zijn van psychische of gedragstoornissen. Als verpleegkundige houd je het effect van medicijnen in de gaten of verricht je andere verpleegkundige handelingen. 

Al deze werkzaamheden behoren tot een ondersteuningsplan dat je vaak zelf opstelt, evalueert en aanpast. Je stemt daarin de hulpverlening af op de behoeften van de cliënt. Tijdens de uitvoering van het plan coördineer je de taken van medewerkers als helpende en verzorgende. Jij bent verantwoordelijk voor de continuïteit van de behandeling. Je onderhoudt daarbij contacten met de cliënt en zijn familie, maar ook met artsen, activiteitenbegeleiders en met behandelaars als fysiotherapeuten en logopedisten.