Geestelijk verzorger

Mede door de ontkerkelijking in Nederland  is geestelijk verzorger een beroep in ontwikkeling.

Als geestelijk verzorger in een zorginstelling bestaat je hoofdtaak uit de begeleiding van en hulpverlening aan mensen die tijdelijk in een zorginstelling zijn opgenomen of aan mensen die er wonen. Als geestelijk verzorger kun je ook bij mensen thuis komen om hen steun en begeleiding te bieden. De hulp en begeleiding die je biedt, kan gebaseerd zijn op een geloofs- of levensovertuiging, maar dit is niet noodzakelijk. Samen met de patiënt, cliënt of bewoner (of diens familie en vrienden) richt je je op fundamentele vragen over ziekte en gezondheid, dood en leven, en op de verwerking van de situatie waarin zieken en mensen met beperkingen verkeren.

Je hebt veel individuele gesprekken met mensen, maar kunt ook hulp en begeleiding bieden via bijvoorbeeld groepsgesprekken of meditatie. Mogelijk verzorg je kerkdiensten en verschillende (liturgische) activiteiten, zoals rouw- en jubileumvieringen, ziekenzalvingen en bezinningsbijeenkomsten. Steeds meer geestelijk verzorgers doen dit echter niet.

Geestelijk verzorgers in instellingen hebben veel contact met andere zorgverleners, bijvoorbeeld om een bijdrage te leveren aan het individuele zorgplan dat zij voor de patiënt of bewoner opstellen. Maar ook om als vertrouwenspersoon voor deze medewerkers te fungeren en vragen te bespreken over bijvoorbeeld euthanasie of beëindiging van de behandeling. Je kunt ook lessen en cursussen verzorgen voor de medewerkers, en begeleidt vrijwilligers.

In de instelling lever je bovendien een belangrijke bijdrage aan de discussies over (en het uitdragen van) de ethische en levensbeschouwelijke opvattingen van de instelling.

Andere belangrijke taken van een geestelijk verzorger zijn het onderhouden van contacten met collega’s, patiëntenverenigingen, RIAGG’s, thuiszorgorganisaties, (in sommige gevallen) kerken en levensbeschouwelijke instellingen, en andere betrokkenen.